Schrijven en filosoferen helpt ons om gefocust te blijven op ons doel. Regelmatig krijgen wij de vraag waarom wij deelnemen aan de showwereld, dit zou niet passen bij het karakter van Souls Of Harmony.
Dan zeggen wij: “het is maar net hoe je het bekijkt”.
Bij deze onze verhaal…
Welkom in de showwereld… Deal with it!
De showwereld is een jurysport. 𝐘𝐨𝐮 𝐰𝐢𝐧 𝐬𝐨𝐦𝐞, 𝐲𝐨𝐮 𝐥𝐨𝐬𝐞 𝐬𝐨𝐦𝐞. Dat is het spel dus dat weet je als je deelneemt aan een hondenshow. Een inschrijving betekend: je betaald en accepteert daarmee het oordeel (de mening) van deze keurmeester. Dat doen wij dus ook. Als iemand dezelfde mening deelt werkt dit als een bevestiging op je eigen visie en doelstellingen. Maar als iemand een andere mening heeft is dat ook goed, het houd je focus scherp. Het kan in eerste instantie voor onbegrip zorgen en het laat je nadenken.
Als fokker van de Border Collies met stamboom zijn wij afhankelijk van de shows. Vanuit de reglementen moeten onze fokhonden minimaal 1 keer hebben deelgenomen aan een show, en daarbij de kwalificatie ‘Goed’ hebben behaald, als onderdeel van hun fokgeschikheid. 𝐎𝐩 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐡𝐨𝐰 𝐛𝐞𝐨𝐨𝐫𝐝𝐞𝐞𝐥𝐝 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐞𝐮𝐫𝐦𝐞𝐞𝐬𝐭𝐞𝐫 𝐨𝐟 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐯𝐨𝐥𝐝𝐨𝐞𝐭 𝐚𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐮𝐢𝐭𝐞𝐫𝐥𝐢𝐣𝐤𝐞 𝐤𝐞𝐧𝐦𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐞𝐥𝐝 𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐫𝐚𝐬𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐫𝐝 𝐰𝐞𝐥𝐤𝐞 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐨𝐩𝐠𝐞𝐬𝐭𝐞𝐥𝐝 𝐯𝐚𝐧𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐞 𝐅𝐂𝐈. Dat is prima. Waarom zou je een Border Collie in je stamboek willen hebben die niet aan de uiterlijke kenmerken voldoet? Wie bepaald of die uiterlijke kenmerken goed of slecht zijn binnen jouw ras? Juist: de daarvoor opgeleide keurmeesters.
Wij zien persoonlijk de shows niet als enkel een keuring op uiterlijk. Het ‘spel’ wordt op vele manieren gespeeld. Iedereen heeft daarbij zijn eigen doel en trainingsmethode voor in deze tak van sport. We doen het sinds 2011 al met een 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐝𝐨𝐞𝐥 𝐝𝐚𝐧 𝐰𝐚𝐭 𝐠𝐞𝐛𝐫𝐮𝐢𝐤𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐢𝐬 𝐢𝐧 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝.
Even terug in de tijd…
Voordat wij zelfs onze honden inschreven op shows gingen wij als bezoeker graag heen. Dit voor de vele standjes en de diversiteit aan hondenrassen om je heen. 𝐀𝐥𝐬 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧𝐥𝐢𝐞𝐟𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐫 𝐝𝐨𝐞𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐰𝐚𝐭 𝐦𝐞𝐭 𝐣𝐞. Dit zijn hele fijne herinneringen.
Op een gegeven moment werd Joyce in 2008 gevraagd als handler om een Saarlooswolfshond en Noorse Elandhond te showen. Ze is gaan trainen en heeft een band opgebouwd met deze honden. Hierdoor kon ze enkele maanden daarna met succes schitteren in de ring. Dit waren rassen waarbij vertrouwen en ontspannen werken een must was. 𝐀𝐥𝐥𝐞𝐬 𝐩𝐨𝐬𝐢𝐭𝐢𝐞𝐟 𝐞𝐧 𝐳𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫 𝐞𝐧𝐢𝐠𝐞 𝐯𝐨𝐫𝐦 𝐯𝐚𝐧 ‘𝐝𝐫𝐮𝐤’.
Sinds 2011 doen we met onze eigen honden mee. Voor ons begon het enkel met 𝐡𝐞𝐭 𝐩𝐥𝐞𝐳𝐢𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐬𝐡𝐨𝐰𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐦𝐚𝐧𝐢𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐩𝐫𝐞𝐬𝐞𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧, ookwel de handling. Laten zien dat een hond zich zonder ‘druk’ ook goed kan presenteren. We trainden enkel in free-stack en leerden de honden ieder pootje apart te verzetten op commando en zo bepaalde lichaamsposities aan te nemen. 𝐎𝐩 𝐝𝐢𝐭 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐰𝐚𝐫𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐨𝐧𝐬 𝐧𝐨𝐠 𝐯𝐚𝐧 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐰𝐚𝐚𝐝 𝐛𝐞𝐰𝐮𝐬𝐭…
Sinds 2015 kwam voor ons de fokkerij in beeld en werd de focus van het showen even in disbalans gebracht door vragen die we onszelf begonnen te stellen. Als je niet wint op de shows, betekend dit dan dat je slechte honden hebt of fokt? Als je wel wint, wat zegt dit dan over je fokkerij? Toen begon 𝐡𝐞𝐭 𝐟𝐢𝐥𝐨𝐬𝐨𝐟𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐠𝐞𝐝𝐞𝐞𝐥𝐭𝐞 𝐚𝐜𝐡𝐭𝐞𝐫 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐯𝐢𝐬𝐢𝐞 𝐞𝐧 𝐝𝐨𝐞𝐥𝐬𝐭𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐞𝐧. Deze uiten wij tot op de dag van vandaag nog steeds vol trots.
Hoe het zich door de jaren heen verder heeft ontwikkeld:
Onze Lya was een hele moeilijke hond om te presenteren op shows, omdat ze huppelend en met haar staart, volgens het ‘ideaalbeeld’, veel te hoog door de ring ging. Enkel omdat ze te blij was, verloor ze?! We zagen veel honden om ons heen die hun staart te hoog hielden en te attent waren. We zagen honden die genoten van het werken met hun baas. De manier waarop dit op zeer jonge leeftijd er uit werd getraind, soms letterlijk door op de staarten te slaan of naar beneden te duwen, beviel ons totaal niet! Het plezier was in 1 klap verdwenen. 𝐃𝐢𝐭 𝐤𝐨𝐧 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬, 𝐝𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐨𝐧𝐬 𝐚𝐥𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐠𝐞𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐧. We wilden dit ook bereiken, maar dan zonder die dwang en/of ‘druk’.
We begonnen te trainen, trainen en nog meer te trainen. Enkel door te oefenen om haar energie naar beneden te brengen. Simpelweg 𝐝𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐞𝐧𝐞𝐫𝐠𝐢𝐞𝐧𝐢𝐯𝐞𝐚𝐮 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 (𝐞𝐧 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟) 𝐭𝐞 𝐥𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐡𝐞𝐞𝐫𝐬𝐞𝐧, dit te bekrachtigen en onder commando te trainen konden we dit op die momenten inzetten. De mensen die met Border Collies werken weten hoe makkelijk trainbaar ze zijn, dus appeltje-eitje. We gebruikten de shows enkel als oefening om te kijken waar we stonden in ons trainingsproces. Wat een lol hadden we er samen in. Zo behaalde Lya in het begin heel weinig goede resultaten: meerdere lage kwalificaties en veel commentaar op haar ‘vrolijke’ staart. Na dit te trainen is het toch gelukt met haar, ze begon vanaf dat moment in de prijzen te vallen. Is ze Kampioen? Nee. Hebben we samen genoten van haar showcarrière? Ja, en dat doen we nog steeds. Want, met haar inmiddels bijna 11 jaar, vliegt ze nog met enorm veel plezier door de ring. Jong geleerd – oud gedaan.
Wat is dan belangrijker. 𝐃𝐚𝐭 𝐤𝐚𝐦𝐩𝐢𝐨𝐞𝐧𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩 𝐨𝐟 𝐡𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐥𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐜𝐞𝐬 𝐦𝐞𝐭 𝐚𝐥 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐞 𝐬𝐮𝐜𝐜𝐞𝐬- 𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐞𝐫𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐧? Sindsdien zijn we ervan overtuigd dat dit de beste manier is om je honden positief te trainen. Joyce geeft deze methode door in de lessen die ze geeft en we trainen al onze eigen honden op deze zelfde manier. En nog altijd met succes!
Daarbij showt Joyce regelmatig honden van diverse rassen voor eigenaren die dit zelf niet kunnen of willen. Ook dit gaat enkel op een positieve manier en zonder ‘druk’. Zodra er geen onderlinge klik is, gaat het niet door. Vind de hond het op dat moment dood eng of is deze gestresst, probeert ze wat dingen uit die ze door de jaren heeft geleerd om de hond te kalmeren. Blijft deze angstig of gestresst? Brengt ze deze hond niet uit. 𝐇𝐞𝐭 𝐰𝐞𝐥𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐠𝐚𝐚𝐭 𝐭𝐞𝐧 𝐚𝐥𝐥𝐞 𝐭𝐢𝐣𝐝𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐫𝐞𝐬𝐮𝐥𝐭𝐚𝐚𝐭!
Door de jaren heen hebben we ook ervaren dat het een bijzondere wereld is. Je eigen kennis wordt groter, je ziet steeds meer hoe het écht zit, doelen stel je bij of vul je aan en je leert omgaan met hoge pieken en diepe dalen. We hebben deze wereld leren kennen als hard en meedogenloos.
Het 𝐰𝐞𝐥𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐝𝐚𝐚𝐫𝐛𝐢𝐣 𝐛𝐞𝐡𝐨𝐫𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠𝐬𝐦𝐞𝐭𝐡𝐨𝐝𝐞𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐬𝐡𝐨𝐰𝐬 is een topic waar we ons niet vaak zo uitgebreid over hebben uitgelaten. Zo zien we (helaas) nog steeds taferelen wat ons keer-op-keer blijft raken. Het slaan op de staarten, het zichtbaar onder ‘druk’ showen, strakke lijnen en veelvuldige lijncorrecties, gestresste en uitvallende honden en ga zo maar door.
Dit heeft zelfs gemaakt dat wij meerdere jaren 𝐝𝐢𝐯𝐞𝐫𝐬𝐞 𝐬𝐡𝐨𝐰𝐬 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐭𝐰𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐨𝐦𝐝𝐚𝐭 𝐰𝐞 𝐝𝐢𝐭 𝐞𝐦𝐨𝐭𝐢𝐨𝐧𝐞𝐞𝐥 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐤𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐚𝐚𝐧𝐳𝐢𝐞𝐧. Zoveel stress-signalen bij honden, het over grenzen van honden gaan en de harde aanpak die daarmee gepaard gaat raakte ons diep. Honden die liever veilig in hun bench zitten dan dat deze aan de showlijn lopen naast hun eigenaar of handler. Waarom moet je dit als eigenaar willen? Waarom train je aan de hand van deze methode? Omdat je dan sneller resultaat hebt? Waarom breng jij je hond naar deze plek als je hond zoveel ongemak en stress ervaart? Waarom…? Hoe zit het dan thuis? Wat is band die je met de hond hebt dan waard…? 𝐒𝐨𝐦𝐦𝐢𝐠𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐠𝐞𝐞𝐧 ‘𝐬𝐡𝐨𝐰𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧’ 𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐞𝐱𝐜𝐞𝐥𝐥𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐛𝐞𝐭𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞 𝐝𝐢𝐬𝐜𝐢𝐩𝐥𝐢𝐧𝐞𝐬, daar hebben wij er ook aan aantal van.
Het topic dierwelzijn op shows ligt al een langere tijd onder vuur in de media wat het lastig maakt om het er als 𝐥𝐢𝐞𝐟𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧𝐬𝐡𝐨𝐰𝐬 over te hebben. Hoezo liefhebber van hondenshows als die wereld zo hard en meedogenloos is? Daarom juist. Vanaf het eerste moment dat wij onze honden presenteren in de showring willen we laten zien dat het anders kan. Dat deze sport ook leuk kan zijn voor de honden mits je het welzijn van je honden maar voorop zet. Maar dat geldt toch eigenlijk voor alles?
Wij zijn 𝐛𝐥𝐢𝐣 𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐧𝐤𝐛𝐚𝐚𝐫 𝐦𝐞𝐭 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐱𝐭𝐞, 𝐨𝐧𝐭𝐬𝐩𝐚𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐚𝐛𝐢𝐞𝐥𝐞 (𝐬𝐡𝐨𝐰)𝐡𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐳𝐢𝐜𝐡𝐭𝐛𝐚𝐚𝐫 𝐩𝐥𝐞𝐳𝐢𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐛𝐛𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐠 𝐚𝐥𝐬 𝐝𝐞𝐳𝐞. Het is voor onze honden, die doorgaans lekker bij ons in huis leven, een dagje weg en dat betekend juist extra veel plezier hebben samen. Ze zijn dol op mensen en alle aandacht (ook die van de keurmeester) en geven alles op een dag als deze na er jaren lang op een positieve manier voor te hebben getraind. Als deze trainingsmethode of discipline niet (in deze mate) bij jou of je hond past, ga dan wat anders doen. 𝐖𝐚𝐚𝐫𝐛𝐨𝐫𝐠 𝐡𝐞𝐭 𝐰𝐞𝐥𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐞𝐧 𝐦𝐚𝐚𝐤 𝐩𝐥𝐞𝐳𝐢𝐞𝐫, 𝐝𝐞 𝐫𝐞𝐬𝐭 𝐤𝐨𝐦𝐭 𝐝𝐚𝐧 𝐯𝐚𝐧𝐳𝐞𝐥𝐟 𝐰𝐞𝐥.
Kortom:
𝐻𝑒𝑒𝑓𝑡 𝘩𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑎𝑎𝑛 𝑠𝘩𝑜𝑤𝑠 𝑛𝑜𝑔 𝑚𝑒𝑡 𝑓𝑜𝑘𝑘𝑒𝑛 𝑡𝑒 𝑚𝑎𝑘𝑒𝑛.ᐣ 𝐼𝑛 𝑡𝘩𝑒𝑜𝑟𝑖𝑒 𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑡 𝑧𝑜, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑘𝑡𝑖𝑗𝑘 𝑤𝑒𝑟𝑘𝑡 𝘩𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠. 𝐴𝑙𝑠 𝑤𝑖𝑗 𝑑𝑒 𝑓𝑜𝑘𝑘𝑤𝑎𝑙𝑖𝑓𝑖𝑐𝑎𝑡𝑖𝑒 𝑜𝑓 𝑑𝑒 𝑡𝑖𝑡𝑒𝑙(𝑠) 𝘩𝑒𝑏𝑏𝑒𝑛 𝑏𝑒𝘩𝑎𝑎𝑙𝑑 𝑠𝘩𝑜𝑤𝑒𝑛 𝑤𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑜𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟. 𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑑𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑧𝑜 𝘩𝑎𝑟𝑑 𝑖𝑠.ᐣ 𝐺𝑒𝑤𝑜𝑜𝑛 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑤𝑒 𝘩𝑒𝑡 𝑙𝑒𝑢𝑘 𝑣𝑖𝑛𝑑𝑒𝑛, 𝑜𝑚 𝑡𝑒 𝑙𝑎𝑡𝑒𝑛 𝑧𝑖𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑡 𝘩𝑒𝑡 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑘𝑎𝑛 𝑒𝑛 𝑜𝑚 𝑑𝑢𝑖𝑑𝑒𝑙𝑖𝑗𝑘 𝑡𝑒 𝑚𝑎𝑘𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛. 𝑂𝑜𝑘 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑖𝑛 𝑖𝑠 𝘩𝑒𝑡 𝑤𝑒𝑙𝑧𝑖𝑗𝑛 𝑒𝑛 𝘩𝑒𝑡 𝑝𝑙𝑒𝑧𝑖𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑧𝑒 𝘩𝑜𝑛𝑑𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑙𝑎𝑛𝑔𝑟𝑖𝑗𝑘𝑒𝑟 𝑑𝑎𝑛 𝘩𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑏𝑖𝑗 𝑏𝑒𝘩𝑜𝑟𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑟𝑒𝑠𝑢𝑙𝑡𝑎𝑎𝑡. 𝑊𝑒 𝑚𝑎𝑘𝑒𝑛 𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑜𝑛 𝑒𝑒𝑛 𝑓𝑒𝑒𝑠𝑡𝑗𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑛 𝘩𝑎𝑛𝑔𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑧𝑒 𝑒𝑖𝑔𝑒𝑛 𝑠𝑙𝑖𝑛𝑔𝑒𝑟𝑠 𝑜𝑝. 𝐻𝑜𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑠𝑙𝑖𝑛𝑔𝑒𝑟𝑠 𝑗𝑒 𝑜𝑝𝘩𝑎𝑛𝑔𝑡, 𝘩𝑜𝑒 𝑚𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑒 𝑑𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒𝑛 𝑜𝑚 𝑗𝑒 𝘩𝑒𝑒𝑛 𝑧𝑖𝑒𝑡 𝑒𝑛 𝘩𝑜𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑚𝑒𝑒 𝑧𝑢𝑙𝑙𝑒𝑛 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑓𝑒𝑒𝑠𝑡𝑒𝑛.
Het is maar net hoe je het bekijkt. Verander de wereld, begin bij jezelf. Is dit het ‘algemene doel’ van deze sport? Nee. So what?! Laat niemand je vertellen wat je wel of niet moet doen. Heb plezier, doe waar je goed in bent en creëer je eigen haalbare doelen. Toon doorzettingsvermogen en hou je focus vast, dan worden je doelen een gegarandeerd succes!
Welkom in onze showwereld… Enjoy!
Geschreven en gepubliceerd door Souls Of Harmony op 17 juli 2025
Souls Of Harmony Border Collies 